hy    |   fr

Գոյակցութիւն (ութեան)

s.

consubstantiality, coexistence.

Warning, the forms presented in the tables below may not be evidenced in classical texts. The hypothetical forms will soon be indicated as such.
Singulier Pluriel
nominatif գոյակցութիւն գոյակցութիւնք
accusatif գոյակցութիւն գոյակցութիւնս
génitif գոյակցութեան գոյակցութեանց
locatif գոյակցութեան գոյակցութիւնս
datif գոյակցութեան գոյակցութեանց
ablatif գոյակցութենէ գոյակցութեանց
instrumental գոյակցութեամբ գոյակցութեամբք